Duygusal yeme için sık verilen tavsiye, yemek yerine başka bir uğraş bulmak ve iradeyi güçlendirmektir. Oysa yalnızca dikkatinizi dağıtmaya çalışmak, yeme isteğinin hangi ihtiyaçla veya duyguyla bağlantılı olduğunu açıklamaz. İnternette bir test doldurup sonuca göre kendinize tanı koymak da bu belirsizliği çözmez.
Duygusal yeme bozukluğu testi adıyla aranan araçları, kendinizi yargılamak için değil, yaşadıklarınızı daha anlaşılır biçimde tarif etmek için kullanabilirsiniz. Bunun için önce hangi ölçeğin uygulandığını, Türkçe ölçüm özelliklerini ve sonucun hangi sınırlar içinde yorumlanabileceğini bilmek gerekir.
İçindekiler
- Duygusal yeme testi neyi ölçer
- Testte sorulan duygusal yeme alanları
- Kendi gözleminizi nasıl kaydedersiniz
- Yüksek puan neden tanı anlamına gelmez
- Ne zaman profesyonel destek almalısınız
- Uzmana hazırlanın ve destek alın
Duygusal yeme testi neyi ölçer
Türkçe duygusal yeme araçlarının geçerlik ve güvenirlik verileri
| Ölçek | Örneklem | İç tutarlılık (Cronbach α) | Yapı | Kullanım amacı |
|---|---|---|---|---|
| Türkçe Duygusal Yeme Ölçeği, TPD uyarlaması | Örneklem büyüklüğü burada belirtilmiyor | Türk Psikiyatri Dergisi'ndeki uyarlamada 0,84, %95 güven aralığı 0,82–0,86 | Duygusal yeme eğilimini değerlendiren ölçek; madde ve faktör sayısı burada belirtilmiyor | Araştırma ve ön değerlendirme |
| Duygusal İştah Anketi | Türkçe uyarlama çalışmasında 196 üniversite öğrencisi ve sağlık çalışanı | Aynı çalışmada 0,730 | Duygular ve durumlarla ilişkili iştah değişimini sorgulayan anket; faktör sayısı burada belirtilmiyor | Duygusal yeme eğiliminin taranması |
| Duygusal Yeme Ölçeği, Garaulet ve arkadaşlarının ölçeğinin Türkçe formu | Türkçe geçerlik ve güvenirlik çalışmasında 333 üniversite öğrencisi | Aynı çalışmada toplam ölçek için 0,88 | Aynı çalışmada 10 madde, 3 faktör | Yeme dürtüsü ve suçluluğun yapılandırılmış taraması |
Bu araçların ortak amacı, duygularla yeme davranışı arasındaki ilişkiyi taramaktır. Birbirine benzeyen adlar taşımaları, aynı soruları sordukları veya puanlarının birbirinin yerine kullanılabileceği anlamına gelmez. Test seçerken yalnızca soru sayısına, doldurma süresine ya da internet sitesindeki sonuç etiketine bakmak yeterli değildir.
Tablodaki boş bırakılmayan ancak belirtilmediği açıklanan alanlar da önemlidir. Bir araç hakkında elinizde örneklem veya yapı bilgisi bulunmuyorsa, bunu tahminle tamamlamamak gerekir. Aynı adı taşıyan başka bir araştırmanın örneklemini o ölçeğin uyarlama çalışmasına aitmiş gibi kullanmak, okuyucuyu yanıltır.
Güvenirlik katsayısı size ne söyler
Cronbach alfa, ölçek maddelerinin birlikte ne kadar tutarlı ölçüm yaptığını değerlendirmeye yarar. Bir kişinin doğru tanı alma olasılığı değildir. Yüksek bir katsayı, testin her yaş grubunda, her ortamda veya her klinik amaçla aynı başarıyı göstereceği anlamına da gelmez.
Geçerlik ise aracın ölçmeyi amaçladığı özelliği ne ölçüde değerlendirebildiğiyle ilgilidir. Bu nedenle güvenirlik katsayısını tek başına bir kalite sıralaması gibi okumayın. Ölçeğin kimlerde incelendiği, hangi boyutları içerdiği ve ne amaçla kullanılacağı birlikte değerlendirilmelidir.
Özellikle öğrenci örnekleminde elde edilen bulguların sınırını korumak gerekir. Bu bulgular, farklı yaşlardan ve farklı sağlık geçmişlerinden gelen herkes için aynı yorumun yapılabileceğini kendiliğinden göstermez. Bir alt boyutun ölçüm özellikleri de toplam ölçeğinkinden farklı olabilir.
Ölçekten bekleyebileceğiniz bilgi
Duygusal yeme ölçekleri, yeme isteğinin hangi durumlarda ortaya çıktığını yapılandırılmış biçimde sorgular. Kullanılan araca göre üzüntü, sıkıntı veya yorgunlukla yeme arasındaki bağlantıyı görünür kılabilir. Bazı araçlar, yedikten sonra hissedilen suçluluğu da değerlendirir.
Temel ayrım: Ölçek, yaşadıklarınızı tarif etmenize yardımcı olur; depresyon, anksiyete veya yeme bozukluğu tanısının yerini tutmaz.
Araştırma amacıyla kullanılan toplam puan ile bireysel görüşmede ele alınan yanıtlar farklı işlevler taşır. Sizin için yararlı olan, yalnızca sonuç ekranındaki etiketi öğrenmek değil, hangi yanıtların günlük yaşamınızdaki hangi deneyimlere karşılık geldiğini anlayabilmektir.
Testte sorulan duygusal yeme alanları
Akşam eve yorgun geldiğinizi düşünün. Gün içinde sizi zorlayan bir konuşmayı aklınızdan çıkaramıyor, mutfaktan çikolata alıyor ve yerken kısa süreli rahatladığınızı fark ediyorsunuz. Ardından kendinize kızıyor, bu kez de suçlulukla baş etmeye çalışıyorsunuz.
Bu örnekte yalnızca yiyecek seçimi değil, duygu, yeme dürtüsü, rahatlama ve sonrasındaki değerlendirme önemlidir. Herkes aynı sırayı yaşamaz; bazı kişiler suçluluk hissetmez, bazılarıysa fiziksel açlıkla duygusal zorlanmayı aynı anda yaşar. Bu yüzden tek bir davranıştan bütün döngüyü çıkarmamak gerekir.
Dürtü, yiyecek seçimi ve suçluluk
Garaulet ve arkadaşlarının ölçeğinin Türkçe formunda değerlendirilen alanlar, benzer görünen deneyimleri birbirinden ayırmaya yardımcı olur. Yeme isteğini engelleyememe, olumsuz bir duygu sırasında ortaya çıkan dürtüyle ve bu dürtü karşısında yaşanan güçlükle ilgilidir. Burada mesele yalnızca yemek istemek değil, kişinin isteğini nasıl deneyimlediğidir.
Yiyecek türleri alanı, belirli durumlarda hangi yiyeceklere yöneldiğinizi anlamaya odaklanır. Örneğin zor bir toplantıdan sonra özellikle tatlı veya atıştırmalık istemenizi düşünün. Tek başına çikolata tercih etmek bir sorun göstergesi değildir; bağlamı ve tekrar eden davranışı birlikte değerlendirmek gerekir.
Suçluluk hissi ise yemek sonrasındaki duygusal tepkiyi ele alır. Kişi sıradan bir öğünden sonra da katı beslenme kuralları nedeniyle kendini suçlayabilir. Bu nedenle suçluluğun varlığı, ne kadar yendiğini veya kontrol kaybı yaşanıp yaşanmadığını tek başına açıklamaz.
Alt boyutları ayrı yorumlarken dikkat
Türkçe uyarlamada alt boyutların iç tutarlılığı birbirinin aynısı değildir. Özellikle suçluluk alanının toplam puandan bağımsız yorumlanmasında daha dikkatli olunması gerekir. Bu alandaki yanıtı, kişinin yemekle ilgili kuralları ve kendisine yönelttiği eleştirilerle birlikte konuşmak daha anlamlıdır.
Aşağıdaki sorular resmî ölçek maddeleri değildir; yalnızca hangi deneyimlerin gözden geçirilebileceğini gösteren öz gözlem örnekleridir:
- Dürtüyü anlamak için: Olumsuz bir duygu yaşadığınızda yeme isteğinizi durdurmakta zorlanıyor musunuz?
- Tercihi fark etmek için: Gerginken belirli bir yiyecek arıyor musunuz, yoksa genel olarak mı yemek istiyorsunuz?
- Sonrasını değerlendirmek için: Yedikten sonra rahatlama, suçluluk, öfke veya başka bir duygu hissediyor musunuz?
Bu yanıtları tek bir fotoğraf yerine, zamana yayılan bir kayıt defteri gibi düşünün. Belirli bir akşamdan çok, tekrar eden koşullara bakın. Yeme isteğinin gece ortaya çıkması da tek başına belirli bir sendromu göstermez; zamanlamayla ilgili ayrımları anlamak için gece yeme sendromunun belirtilerini ve değerlendirilmesini inceleyebilirsiniz.
Kendi gözleminizi nasıl kaydedersiniz
Test yanıtlarının bağlamını anlamak için kısa bir gözlem kaydı tutabilirsiniz. Amaç, yediklerinizi denetlemek veya kendinize bir başarı notu vermek değildir. Görüşmede hatırlamakta zorlanabileceğiniz anları, mümkün olduğunca yargısız bir dille görünür kılmaktır.
Kâğıt bir defter ya da telefonunuzdaki not uygulaması yeterlidir. Kalori hesabı, tartılma veya ayrıntılı besin ölçümü eklemek zorunda değilsiniz. Özellikle bu tür takipler kaygınızı artırıyorsa, kaydı yalnızca durum, duygu ve deneyiminizle sınırlayın.
Yargılamadan kayıt tutmanın adımları
İsteğin başladığı anı yazın. Saat, bulunduğunuz yer, ne yaptığınız ve yorgunluk durumunuz gibi ayrıntıları not edin. Uzun süredir yemek yememiş olmanız gibi fiziksel açlıkla ilgili bilgileri de ekleyin; böylece her isteği otomatik olarak duygulara bağlamazsınız.
Duygunuza mümkün olduğunca açık bir ad verin. Kötü hissetmek yerine yalnızlık, kırgınlık, öfke veya sıkıntı gibi bir sözcük seçmeyi deneyin. Adını bulamıyorsanız bedeninizdeki gerginliği veya aklınızdan geçen düşünceyi yazmanız da işe yarar bir başlangıçtır.
Ne yediğinizi, hızınızı ve kontrol deneyiminizi kaydedin. Miktarı günlük ifadelerle anlatabilirsiniz; örneğin paketten atıştırdım veya normal öğünümü yedim. Özellikle durmak istediğiniz hâlde devam edip etmediğinizi belirtin, çünkü miktar ve kontrol hissi aynı şey değildir.
Yemek sonrasındaki duyguyu ekleyin. Rahatladınız mı, hâlâ gergin misiniz, kendinize kızdınız mı? Öncesiyle sonrasını ayırmak, yemenin o anda sizin için ne anlama geldiğini konuşmayı kolaylaştırır.
Kayıtları topluca gözden geçirin. Bir haftalık gözlem tutmayı seçerseniz, sonunda benzer ortamların, düşüncelerin veya duyguların tekrar edip etmediğine bakın. Bu süre bir tanı eşiği değildir; yalnızca günlük yaşamdan konuşulabilir örnekler toplamak için pratik bir seçenektir.
Örnek bir kayıt nasıl görünür
Tamamen varsayımsal bir kayıt şöyle olabilir: Akşam evde, iş mesajlarını okuduktan sonra gergindim; öğle yemeğinden beri yemek yememiştim. Hızlıca atıştırdım, durmakta zorlandım; sonrasında hem açlığımın azaldığını hem de kendime kızdığımı fark ettim.
Bu kayıtta tek bir neden seçilmez. Açlık, iş stresi ve kendini eleştirme birlikte yer alır. Uzmana götürülecek yararlı bilgi de tam olarak bu bağlamdır.
Kayıt kuralı: İradesizdim gibi bir yargı yerine, durmak istedim ama devam ettim gibi gözlenebilir bir deneyim yazın.
Duyguyu adlandırmakta zorlanıyorsanız duygusal farkındalık testi, üzerinde düşüneceğiniz alanları belirlemek için bir başlangıç olabilir. Gözlem yapmak kendinizi sürekli kontrol etmenize veya öğün atlamanıza yol açarsa kaydı durdurup bunu uzmanla konuşun. Notlarınızı tamamlamak için destek başvurusunu ertelemeniz gerekmez.
Yüksek puan neden tanı anlamına gelmez
Sonuç ekranında yüksek puan görmek ve buradan kesin olarak yeme bozukluğunuz olduğu sonucuna varmak, yaygın bir yanlış okumadır. Tarama puanı ile klinik tanı farklı sorulara yanıt verir. Puan belirli yanıtların yoğunluğunu özetler; klinik değerlendirme ise yaşadıklarınızın süresini, niteliğini, etkisini ve başka açıklamaları inceler.
Duygusal İştah Anketi'nin Türkçe uyarlamasında incelenen grup, ülke nüfusunu temsil eden bir yaygınlık örneklemi değildir. Dolayısıyla o gruptan elde edilen sonuçlar, Türkiye'de kaç kişide duygusal yeme bulunduğunun karşılığı olarak okunamaz. Aynı şekilde bir aracın zaman içinde tutarlı sonuç vermesi, kişinin hastalık tanısını doğruladığı anlamına gelmez.
Klinik görüşmede incelenmesi gereken alanlar
| Alan | Sorulabilecek soru | Neden önemli |
|---|---|---|
| Belirtinin süresi | Yeme atakları ne kadar süredir sürüyor? | Geçici bir zorlanmayla yerleşmiş bir örüntüyü ayırt etmeye yardımcı olur. |
| Kontrol kaybı | Başladığınızda durdurabiliyor musunuz? | Kişinin yeme sırasında yaşadığı denetim güçlüğünü anlamaya yardım eder. |
| Tıkınırcasına yeme | Kısa sürede, koşullara göre belirgin miktarda yeme oluyor mu? | Ayrı bir klinik tablonun değerlendirilmesi gerekip gerekmediğini netleştirir. |
| Telafi davranışları | Yeme sonrası kusma, aşırı egzersiz veya telafi amacıyla aç kalma var mı? | Sağlığı etkileyebilecek telafi davranışlarını ortaya çıkarır. |
| Beden algısı | Bedeninizle ilgili düşünceleriniz, yemenizi ve kendinize verdiğiniz değeri nasıl etkiliyor? | Öz değer, bedenle meşguliyet ve ruhsal yük hakkında bilgi verir. |
| İşlev kaybı | İş, okul, ilişkiler veya günlük sorumluluklar etkileniyor mu? | Desteğin kapsamını ve zamanlamasını belirlemeye yardımcı olur. |
Kontrol kaybını yalnızca irade üzerinden açıklamak doğru değildir. Kişinin durmak istediği hâlde devam ettiğini hissetmesi, ayrıca konuşulması gereken bir deneyimdir. Uzman bunu suçlama veya disiplin eksikliği olarak değil, değerlendirilmesi gereken bir belirti olarak ele alır.
Aynı puan farklı ihtiyaçlara karşılık gelebilir
Benzer sonuç alan kişiler farklı öyküler anlatabilir. Biri yoğun iş stresi sırasında daha fazla atıştırıyor olabilir; diğeri yediklerini telafi etmek için uzun süre aç kalıyor olabilir. Destek planını belirleyen, puanın yanında bu farklardır.
Düşük puan da sizi rahatsız eden davranışları önemsizleştirmez. Ölçeğin sormadığı bir konuda güçlük yaşıyor veya yanıt verirken deneyiminizi küçümsüyor olabilirsiniz. Bu nedenle yardım istemek için belirli bir sonuç etiketini beklemeniz gerekmez.
Depresif belirtiler, anksiyete ve travmayla ilişkili güçlükler gerektiğinde ayrıca incelenir. Bunların duygusal yeme ölçeğinden doğrudan çıkarılması mümkün değildir. Daha geniş ayrımları anlamak için yeme bozuklukları ve değerlendirmede gözden kaçabilen noktalar hakkında bilgi edinmek yararlı olabilir.
Ne zaman profesyonel destek almalısınız
Destek kararını yalnızca test sonucuna bağlamayın. Güvenliğiniz, kontrol kaybı yaşayıp yaşamadığınız ve günlük yaşamınızın etkilenmesi daha doğrudan yol gösterir. Belirtiler sizi yoruyorsa, başkaları fark etmese de görüşme istemeniz için yeterli bir neden vardır.
Aşağıdaki ayrım, kendi kendinize tanı koymanız için değil, başvurunun ne kadar bekleyebileceğini düşünmeniz içindir. Acil bir güvenlik riski varsa çevrim içi randevu veya yeni bir test beklemeyin.
Duruma göre önerilen adım ve aciliyet
| Durum | Önerilen adım | Aciliyet |
|---|---|---|
| Kendine zarar verme veya yaşamı sonlandırma düşünceleri var | 112'yi arayın veya en yakın acil servise başvurun. Mümkünse güvendiğiniz birinden yanınızda kalmasını isteyin. | Acil |
| Yeme sonrası kusma veya aşırı telafi davranışı var | Yeme bozuklukları konusunda deneyimli bir uzman tarafından değerlendirme alın; fiziksel sağlık değerlendirmesini de ihmal etmeyin. | Erken |
| Kontrol kaybı ve sık tıkınırcasına yeme sürüyor | En kısa sürede klinik değerlendirme için başvurun. | Erken |
| Yeme davranışı iş, okul veya ilişkileri etkiliyor | Psikiyatri veya klinik psikoloji desteği alın. | Erken |
| Duygusal yeme eğilimi var, ancak kontrol kaybı yok | Bir ruh sağlığı uzmanıyla planlı görüşme yapın. | Planlı |
Beklemeyi gerektirmeyen nedenler
Yemekle ilgili utanç, görüşmede anlatacaklarınızı saklamanıza veya sorunun yeterince ciddi olmadığını düşünmenize yol açabilir. Oysa uzmanla konuşmak için en zor noktaya gelmeniz gerekmez. Başvuru, yaşadıklarınızın ne olduğunu anlamak ve uygun destek yolunu belirlemek için de yapılır.
Örneğin arkadaşlarla yemek yemekten kaçınmaya başladıysanız, yalnızca ne kadar yediğinizi değil, kaçınmanın hayatınızı nasıl daralttığını anlatın. İş sırasında sürekli yiyecek düşünmekten yoruluyorsanız bunu da belirtin. Görünür bir kilo değişikliği olmaması, yaşadığınız sıkıntıyı geçersiz kılmaz.
Destek alma hakkınız, belirli bir kiloya, test puanına veya dışarıdan fark edilen bir belirtiye bağlı değildir.
Kusma ve aşırı telafi davranışlarını sadece psikolojik bir mesele gibi ele almayın. Bayılma, kanlı kusma, göğüs ağrısı veya belirgin fiziksel kötüleşme varsa acil tıbbi değerlendirme isteyin. Ruh sağlığı desteğiyle fiziksel sağlık değerlendirmesi gerektiğinde birlikte yürütülmelidir.
Planlı görüşme önerisi de hiçbir şey yapmadan beklemek anlamına gelmez. Uygun bir uzmandan randevu alın, sizi en çok zorlayan deneyimi not edin ve görüşmeye kadar belirtiler belirginleşirse başvurunuzu öne çekin. Yemeyi kısıtlayarak veya daha fazla egzersizle kendinizi düzeltmeye çalışmak yerine, değişen durumu uzmanla paylaşın.
Uzmana hazırlanın ve destek alın
İlk görüşmede yaşadıklarınızı kusursuz bir sırayla anlatmanız gerekmez. Nereden başlayacağınızı bilmiyorsanız, sizi başvurmaya yönelten son olayı anlatabilirsiniz. Örneğin yemek sonrasında yoğun suçluluk hissetmeniz, bir davetten kaçınmanız veya yeme sırasında duramadığınızı fark etmeniz konuşmanın başlangıcı olabilir.
Hazırlık, kendinizi kanıtlama çabası değildir. Amaç, görüşme sırasında önemli gördüğünüz ayrıntıları unutmamak ve destekten ne beklediğinizi daha açık söyleyebilmektir. Elinizde test veya kayıt bulunmaması, başvurmanıza engel değildir.
Görüşmeye götürebileceğiniz hazırlık listesi
Test sonucu ve uygulama tarihi. Ölçeğin tam adını, nerede doldurduğunuzu ve varsa sonuç açıklamasını kaydedin. Yalnızca yüksek çıktı demek yerine sonuç ekranını göstermek, hangi aracın kullanıldığını anlamayı kolaylaştırır.
Gözlem notlarınız. Tutmayı seçtiğiniz kayıtları, özellikle sizi zorlayan örneklerle birlikte hazırlayın. Eksik günleri sonradan tahmin ederek doldurmanız gerekmez; hatırlamadığınızı söylemeniz yeterlidir.
Yakın dönemdeki önemli stresler ve değişiklikler. İş değişikliği, ayrılık, kayıp, taşınma veya bakım verme sorumluluğu gibi olayları not edin. Bunları davranışın kesin nedeni olarak değil, öykünüzün bağlamı olarak paylaşın.
Kullandığınız ilaçlar ve sağlık geçmişiniz. Reçeteli ilaçları, takviyeleri, daha önce aldığınız ruh sağlığı desteğini ve ilgili sağlık sorunlarını belirtin. İlaçlarınızı kendi başınıza değiştirmeyin; sorularınızı reçeteleyen hekimle görüşün.
Asıl endişenizi tek cümleyle yazın. Örneğin akşamları yemeyi durduramadığım hissi beni korkutuyor diyebilirsiniz. Bu cümle, görüşmede sizin önceliğinizin ne olduğunu açıkça ifade eder.
Görüşmede neler değerlendirilir
Uzman önce öykünüzü dinler, yeme davranışınızın nasıl geliştiğini ve hangi koşullarda zorlandığınızı anlamaya çalışır. Beslenme düzeni, duygular, bedenle ilgili düşünceler ve gündelik sorumluluklar konuşulabilir. Soruların amacı sizi sorgulamak değil, deneyiminizi yeterince ayrıntılı anlamaktır.
Gerektiğinde ek ölçek, ek görüşme veya başka bir sağlık uzmanının değerlendirmesi planlanabilir. Klinik tanı, yalnızca bir test sonucuyla değil, kapsamlı değerlendirmeyle konur. İlk görüşmenin sonunda bütün soruların yanıtlanmaması, anlatımınızın yetersiz olduğu anlamına gelmez.
Destek seçeneklerini konuşurken yalnızca yeme davranışının azalmasını değil, sizin için anlamlı hedefleri de belirtin. Yemekli buluşmalara daha rahat katılmak, kendinize yönelik eleştiriyi anlamak veya zor duygularla baş etme yollarını geliştirmek bunlar arasında olabilir. Hedefler, ihtiyaçlarınıza ve değerlendirme sonucuna göre birlikte netleştirilir.
Uzmanınıza şu soruları yöneltebilirsiniz:
- Değerlendirme hakkında: Belirtilerim bir tanı düzeyinde mi, yoksa daha fazla görüşme gerekiyor mu?
- Süreç hakkında: Bu davranışın ne zamandır sürdüğünü ve nasıl değiştiğini birlikte nasıl değerlendireceğiz?
- Destek seçenekleri hakkında: Hangi yaklaşımlar benim ihtiyaçlarıma uygun olabilir?
- Yönlendirme hakkında: Psikiyatri, tıbbi değerlendirme veya beslenme desteğine de ihtiyacım var mı?
Uzman seçimi ve çevrim içi desteğin sınırları
Uzman seçerken mezuniyet, mesleki unvan, ilgili eğitimler ve gerektiğinde çalışma izni gibi belgeleri inceleyin. Yeme davranışlarıyla ilgili deneyimini, değerlendirme yaklaşımını ve hangi durumlarda başka bir uzmana yönlendirdiğini sorun. Kendinizi anlaşılmış hissetmeniz önemlidir; bunun yanında uzmanın yetkinliği ve mesleki sınırları da açık olmalıdır.
Healmeup'ta Türkçe hizmet kapsamında uzmanlarla çevrim içi görüşmelere erişim için aracılık ediyoruz. Uzmanlık alanları arasında anksiyete, depresyon, özgüven, evlilik ve ilişkiler, travma sonrası stres ile çocuk ve ergen alanları bulunur. Başvurmadan önce güncel uzman profillerini ve ihtiyaç duyduğunuz alandaki çalışma kapsamını siteden doğrulayın.
Platforma katılan uzmanların mezuniyet belgeleri, diplomaları ve varsa ilgili çalışma izinleri kontrol edilir. Bununla birlikte platform doğrudan sağlık hizmeti sunmaz; görüşmeler uzmanla danışan arasında bağımsız yürütülür ve platform kapsamındaki görüşmeler tanı, teşhis veya tıbbi müdahale içermez. Tıbbi değerlendirme ya da tanısal inceleme gerektiğinde uygun sağlık kurumuna başvurulmalıdır.
Healmeup acil psikolojik müdahale ve kriz yönetimi kapsamında değildir. Acil olmayan bir destek arayışında ise ilk adımınızın küçük olması yeterlidir: elinizdeki sonucu hazırlayın, sizi zorlayan örneği yazın ve uygun yetkinliğe sahip bir uzmana başvurun.
Healmeup, Türkçe çevrim içi uzman görüşmelerine erişiminize aracılık eder; duygularınızla yeme davranışınız arasındaki ilişkiyi konuşmak için uygun uzmanı araştırabilirsiniz. Test sonucunuzu ve varsa gözlem notlarınızı hazırlayıp Healmeup üzerinden uzman profillerini inceleyin, yeme davranışları alanındaki deneyimi ihtiyaçlarınıza uyan bir uzmanla görüşme talebi oluşturun.
İçerikler yalnızca bilgilendirme amaçlıdır.
